Βορειοανατολικά της Ξάνθης, πολύ κοντά στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα, βρίσκεται ένα διαμαντάκι της φύσης, καλά κρυμμένο στα βουνά της οροσειράς της Ροδόπης. Είναι τα Λουτρά Θερμών. Ένας μικρός Πομακικός οικισμός, που ανήκει στην κοινότητα Θερμών του Δήμου Μύκης. Το όνομά του το πήρε από τα ιαματικά, θερμά λουτρά που υπάρχουν στην περιοχή.
Η κοινότητα των Θερμών περιλαμβάνει 4 μικρούς οικισμούς: Άνω Θέρμες, Μέσες Θέρμες, Κάτω Θέρμες και τον οικισμό των Λουτρών. Είναι ορεινοί οικισμοί χτισμένοι κυριολεκτικά σκαρφαλωμένοι στο ορεινό τοπίο της περιοχής, μεταξύ χειμάρρων και ρεμάτων. Η περιοχή έχει πάνω από 40 πηγές, απ’ όπου αναβλύζει το θερμό, ιαματικό νερό.
Έχουμε επισκεφτεί αρκετές φορές τα θερμά λουτρά, σε διάφορες εποχές του χρόνου,. Έχω διαπιστώσει ότι τα ιαματικά νερά τους βοηθούν πολύ στην πονεμένη μέση μου, που με ταλαιπωρεί εδώ και μερικά χρόνια. Από τις καλύτερες φορές όμως ήταν όταν πήγαμε μέχρι εκεί με τη μηχανή. Οπότε είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε καλύτερα τη φύση που μας περιέβαλε σε αυτό το άγνωστο σε πολλούς ορεινό μέρος της Θράκης.
Τί θα δείτε κατά τη διαδρομή προς τα λουτρά
Ξεκινώντας από την Ξάνθη, ανηφορίσαμε στην εθνική οδό Ξάνθης – Δράμας. Στη διασταύρωση στρίψαμε δεξιά στον δρόμο προς Εχίνο, το κεφαλοχώρι των Πομάκικων χωριών της Ξάνθης. Λίγο πιο πάνω από το χωριό βρίσκεται το Οχυρό του Εχίνου, που θεωρείται ένα από τα «Ρούπελ» της Θράκης. Εκεί, τον Απρίλιο του 1941, Θρακιώτες στρατιώτες έδωσαν μια γενναία μάχη έναντι ισχυρών ναζιστικών ταγμάτων. Περισσότερες πληροφορίες, όταν θα καταφέρουμε να το επισκεφτούμε από κοντά.
Μέχρι να φτάσεις στα θερμά λουτρά των Θερμών, περνάς μια σειρά από Πομακοχώρια με πανέμορφα, περίεργα ονόματα. Σε κάποια από αυτά αξίζει να σταματήσεις, γιατί εκτός από τη φυσική ομορφιά τους, διαθέτουν ταβέρνες με ξακουστές λιχουδιές (βλ.Πίλημα, Σμίνθη κ.ά.). Η φωτογραφία δίπλα είναι από ταβέρνα στο χωριό Πίλημα, κυριολεκτικά μέσα στη φύση!
Αφού οδηγήσαμε για περίπου 40 χλμ. με αρκετές στάσεις ομολογουμένως ενδιάμεσα για να χαζέψουμε τη φύση, φτάσαμε στο προορισμό μας.
Λίγα λόγια για το νερό
Στα θερμά λουτρά η θερμοκρασία του νερού κυμαίνεται μεταξύ 40-53 βαθμούς Κελσίου. Δεν είναι και πολλοί αυτοί που αντέχουν να μπουν σε νερό που ξεπερνά τους 40 βαθμούς! Γι’ αυτό συνήθως το νερό μετριάζεται με κρύο, ώστε να έρθει σε ένα επίπεδο που θα σε χαλαρώσει και δεν θα σε κάνει να νιώθεις ότι σε έχουν βάλει σε καζάνι για να βράσεις! Τα νερά έχουν μικρή περιεκτικότητα σε άλατα. Περιέχουν διοξείδιο του άνθρακα και μεθάνιο σε μικρή ποσότητα. Ενδείκνυνται για προβλήματα στο μυοσκελετικό, το αγγειακό και το νευρικό σύστημα, αλλά και για παθήσεις του δέρματος.
Πού θα δοκιμάσω τις θεραπευτικές ιδιότητες των νερών;
Στο κέντρο του χωριού υπάρχει το κοινοτικό υδροθεραπευτήριο, όπου υπάρχουν ατομικές πισίνες – μπανιέρες. Εμείς προτιμούμε την ιδιωτική πισίνα που διαχειρίζεται ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας «Ο Καλεμτζής», έναντι ενός πολύ μικρού αντιτίμου, για περισσότερη ιδιωτικότητα. Ιδίως όταν έχει πολύ κρύο. Όταν όμως ο καιρός το επιτρέπει, πηγαίνουμε στις εξωτερικές πισίνες, που είναι ελεύθερες, εντελώς μέσα στη φύση και έχουν απεριόριστη θέα προς το βουνό.
Στο χωριό υπάρχουν ταβέρνες, όπου μπορείς να δοκιμάσεις εξαιρετικής ποιότητας ντόπια κρέατα, και δωμάτια, αν θες να μείνεις κάποιες μέρες. Οι υποδομές γενικώς δεν είναι αυτό που θα λέγαμε τουριστικά ανεπτυγμένες, όπως βρίσκεις π.χ. στα ξακουστά λουτρά Πόζαρ ή στο Άγκιστρο Σερρών. Όμως ίσως αυτό που σε προσελκύει είναι ακριβώς αυτό, ότι παραμένει ένα παρθένο, ήσυχο μέρος μέσα στη φύση, ιδανικό για όσους ψάχνουν εναλλακτικούς τρόπους να χαλαρώσουν.
Τί άλλο μπορώ να δω;
Αν θέλετε η εκδρομή σας να έχει και έναν πολιτιστικό χαρακτήρα, υπάρχουν στην περιοχή ενδιαφέροντα μνημεία που μπορείτε να επισκεφτείτε:
Κοντά στο κτίριο της κοινότητας των Θερμών υπάρχει παλιό, οθωμανικό χαμάμ και παραδίπλα ο τεκές του “Μπουνταλά Χότζα”, που τον περιβάλλουν αρκετοί τοπικοί θρύλοι.
Το πιο ενδιαφέρον όμως βρίσκεται ανάμεσα στους οικισμούς Μέσες και Κάτω Θέρμες. Εκεί υπάρχει ένα ανηφορικό μονοπάτι περίπου εκατό μέτρων, που σε οδηγεί σε ένα μοναδικό, αρχαίο μνημείο, τη βραχογραφία του Μίθρα Ταυροκτόνου, ανάγλυφο του τέλους του 2ου με αρχές του 3ου αι.μ.Χ. Πάνω στον δρόμο υπάρχει πινακίδα της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ξάνθης, που σε κατευθύνει και δίπλα στη βραχογραφία υπάρχει ενημερωτική πινακίδα. Για περισσότερες πληροφορίες για αυτό το μοναδικό θρακικό μνημείο μπορείτε να επισκεφτείτε τον εξής σύνδεσμο του Υπουργείου Πολιτισμού.
Κάποιοι πιστεύουν ότι εδώ στη Θράκη είμαστε κάπως παραμελημένοι και ξεχασμένοι, ίσως και «πρωτόγονοι». Άλλοι έρχονται με δέος, περιμένοντας να ανακαλύψουν μιαν άλλην Ελλάδα, αυθεντική και διαφορετική. Χωρίς να έχουν άδικο ούτε οι μεν, ούτε οι δε, αυτό που εγώ πιστεύω είναι ότι λίγοι είναι οι τυχεροί που μπορούν να νιώσουν μια μοναδική ταξιδιωτική εμπειρία που τους χαρίζει απλόχερα η περιοχή της Θράκης, πεδινή, παραθαλάσσια ή ορεινή, όπως αυτή που σας περιέγραψα παραπάνω.
Αν είστε από αυτούς που τους αρέσει να ανακαλύπτουν το «διαφορετικό», μην διστάσετε να μας επισκεφτείτε!
Καλές διαδρομές!
