Από το Devon με αγάπη
Είναι κάτι ταξίδια που δεν τα προγραμματίζεις για να “δεις τον κόσμο”, αλλά για να τον ζήσεις μαζί με αγαπημένους σου ανθρώπους. Έτσι ήταν και αυτό το μικρό, φθινοπωρινό ταξίδι που έκανα με το κορίτσι μου τον Νοέμβριο του 2025. Ήταν το πρώτο μας ταξίδι αποκλειστικά οι δυο μας· μια μικρή απόδραση από διαβάσματα, φροντιστήρια και τους συνήθεις φρενήρεις ρυθμούς της καθημερινότητας, και μια όμορφη ευκαιρία να ξαναβρούμε η μία την άλλη μέσα από νέες εικόνες, διαδρομές και κουβέντες χωρίς ρολόι.
Από τις πράσινες εκτάσεις της επαρχίας του Ντέβον, λοιπόν, μέχρι και το κοσμοπολίτικο Λονδίνο, περάσαμε τέσσερις υπέροχες μέρες με μια φίλη καρδιάς να μας φιλοξενεί, και μια σειρά από όμορφες, ήσυχες, αλλά και απολαυστικές εμπειρίες.
Αλεξανδρούπολη – Αθήνα – Λονδίνο – Έξετερ. Αυτή ήταν η διαδρομή που ακολουθήσαμε στο ξεκίνημα του ταξιδιού μας.
Το Έξετερ (Exeter) ήταν ο βασικός προορισμός μας, όπου εκεί μας περίμενε η καλή μου φίλη η Ξανθίππη για να μας φιλοξενήσει για άλλη μια φορά μόνο όπως εκείνη ξέρει!
Άφιξη στο Λονδίνο το μεσημέρι, τρένο (Stansted express), μετρό για κέντρο και στη συνέχεια Victoria Coach Station και φύγαμε για Exeter!
Στο αεροδρόμιο στην Αθήνα
Exeter – Η Αγγλική επαρχία στα καλύτερά της
Το Έξετερ είναι η πρωτεύουσα της κομητείας του Ντέβον στη Νοτιοδυτική Αγγλία. Ήταν η δεύτερη φορά που το επισκέφτηκα και ομολογώ ότι και πάλι με εντυπωσίασε!
Απέχει 58 χιλιόμετρα από το Πλίμουθ και 105 χιλιόμετρα από το Μπρίστολ και έχει πληθυσμό περίπου 131.000 κατοίκων. Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Εξ (Exe).
Είναι από εκείνες τις πόλεις που δεν “φωνάζουν”, αλλά σε κερδίζουν ήσυχα. Μια μικρή πανεπιστημιούπολη, με την καρδιά της να χτυπά γύρω από τον καθεδρικό ναό και τα πέτρινα σοκάκια που ανοίγουν σε μικρές πλατείες. Η αρχιτεκτονική του είναι ένα μείγμα εποχών: Ρωμαϊκά και μεσαιωνικά ίχνη, κτίρια Γεωργιανής περιόδου, και πιο σύγχρονες παρεμβάσεις που ήρθαν μετά τους βομβαρδισμούς του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν μεγάλο μέρος της πόλης χρειάστηκε να ξαναχτιστεί. Παρ’ όλα αυτά, το Έξετερ δεν έχασε ποτέ την ταυτότητά του· παραμένει μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, γεμάτη μικρά ανεξάρτητα μαγαζιά, χώρους πολιτισμού, και ένα κέντρο που διατηρεί τον χαρακτήρα της αγγλικής επαρχίας, με τα τούβλινα σπίτια και τα ιστορικά σημεία που ξεπροβάλλουν σχεδόν σε κάθε γωνία. Πόλη που περπατάς με άνεση και ασφάλεια.
Η Πρώτη Μέρα: Πανεπιστήμιο, Greendale & Darts Farm
Η πρώτη μέρα ήταν βροχερή — όχι απελπιστικά, αλλά τόσο όσο χρειάζεται για να σου υπενθυμίσει ότι βρίσκεσαι στην Αγγλία!
Πανεπιστήμιο του Exeter
Ξεκινήσαμε τη μέρα μας από μια επίσκεψη στο πανεπιστήμιο του Exeter, ένα από τα κορυφαία πανεπιστήμια της Βρετανίας, χτισμένο μέσα σε ένα τεράστιο πράσινο campus. Φοιτητές από κάθε γωνιά του κόσμου, μοντέρνες σχολές, κι ένας γενικότερος αέρας ποιότητας και ζωντάνιας το χαρακτηρίζουν. Υπάρχουν αμέτρητες παροχές για τους φοιτητές, ώστε η φοιτητική τους εμπειρία να είναι μοναδική, να μην νιώθουν μόνοι και αβοήθητοι και να θέλουν να μείνουν, να μελετήσουν και να πετύχουν! Η κόρη μου ενθουσιάστηκε και εγώ ζήλεψα που δεν ήμουν πια νέα και με γεμάτο πορτοφόλι!
Greendale Farm & Darts Farm. Μια διαφορετική διάσταση της φάρμας
Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε δύο χαρακτηριστικές Αγγλικές φάρμες.
Όταν λέμε “φάρμες” στην Αγγλία, μην πάει ο νους σας σε παραπήγματα, λάσπες και βρωμιά. Πρόκειται για εξαιρετικά οργανωμένες και καθαρές δομές, με επισκέψιμες από το κοινό εγκαταστάσεις γύρω από τις εκτάσεις τους και γεμάτες με κόσμο. Οι φάρμες τέτοιου τύπου στην Αγγλική επαρχία έχουν δικό τους κατάστημα με φρεσκότατα, ποιοτικά τοπικά προϊόντα, από κρέας μέχρι ψάρια και λαχανικά, τμήμα deli, café, μαγαζί δώρων, υπαίθριους χώρους και μια αισθητική που θυμίζει rustic αγγλικό παραμύθι. Ήταν πρωί, οπότε έβλεπες κυρίως συνταξιούχους να απολαμβάνουν το πρωινό τους και τουρίστες, σαν κι εμάς, να μένουν με το στόμα ανοιχτό από τα άπειρα καλούδια που ήταν διαθέσιμα για αγορά. Ειδικά η Darts Farm ήταν ένα πραγματικό “αγροτικό σύμπαν”. Ψωνίσαμε ό,τι χωρούσε στις βαλίτσες μας και ό,τι άντεχε το πορτοφόλι μας, γιατί είναι κομματάκι ακριβά, και φύγαμε ενθουσιασμένοι. Η υπόλοιπη μέρα πέρασε με κουβεντούλα και με βραδινή επίσκεψη σε μια αγγλική παμπ.
English pub. Εκεί όπου η μέρα τελειώνει και οι ιστορίες ξεκινούν
Οι παμπ είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό κομμάτι της αγγλικής κουλτούρας. Χώροι όπου ντόπιοι και επισκέπτες συναντιούνται μετά τη δουλειά για μια μπύρα, μια κουβέντα και λίγη χαλάρωση πριν την επιστροφή στο σπίτι. Απλές, ζεστές, ανεπιτήδευτες—ένας μικρός σταθμός καθημερινότητας.
Η παμπ που επισκεφτήκαμε δεν ήταν βέβαια του κλασικού, παραδοσιακού τύπου, αλλά σχετικά καινούργια, όμορφα διακοσμημένη και με πολύ ζεστή ατμόσφαιρα. Με γυναικοπαρέα, μπυρίτσα, finger food και πολύ γέλιο έκλεισε η πρώτη απίθανη μέρα μας στο Έξετερ!
Η Δεύτερη Μέρα: Sightseeing στο Exeter
Τριγυρνώντας την πόλη
Τη δεύτερη μέρα ο καιρός ήταν καλύτερος, και αφιερώσαμε τη μέρα στο κέντρο της πόλης. Φυσικά ξεκινήσαμε τη μέρα μας … όπως έπρεπε: Σε ένα ζεστό μαγαζί τρώγοντας ένα πραγματικά κλασικό αγγλικό πρωινό — πλούσιο, γεμάτο πρωτεΐνη, που μας έδωσε ενέργεια, τόσο που αναρωτιόμασταν αν χρειάζεται να φάμε ξανά για όλη την υπόλοιπη μέρα!
Μετά, ξεχυθήκαμε στην αγορά του Exeter. Η πόλη ήταν στολισμένη υπέροχα για τις γιορτές: φώτα, χρώματα, κίνηση, μυρωδιές από αρωματικά σαπούνια και κεριά, υπαίθριες αγορές φαγητού και μικρά και μεγάλα μαγαζιά για όλα τα γούστα. Κάναμε τα ψώνια μας, δοκιμάσαμε λιχουδιές και απολαύσαμε τον πολυδιάστατο ρυθμό της πόλης.
Η φιλενάδα μου μας ξενάγησε και πάλι με τον καλύτερο τρόπο, με το μοναδικό χιούμορ που διαθέτει στην αγορά και στα ιστορικά αξιοθέατα της πόλης.
Επισκεφθήκαμε το Phoenix, ένα σύγχρονο καλλιτεχνικό κέντρο που φιλοξενεί εκθέσεις, συναυλίες και workshops, και περπατήσαμε στα στενά της παλιάς πόλης.
Το Exeter έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική ταυτότητα: ένα μείγμα από μεσαιωνικά κτίρια, γεωργιανές και βικτωριανές προσόψεις, αλλά και μεταπολεμικές κατασκευές. Η πόλη βομβαρδίστηκε το 1942 κατά τα Baedeker Raids, και μεγάλο μέρος της καταστράφηκε και ανοικοδομήθηκε στη συνέχεια — γι’ αυτό σήμερα συνδυάζει αρμονικά το παλιό με το νέο.
Αν και δεν προλάβαμε να το δούμε από κοντά, μάθαμε για το διάσημο “σπίτι που κινείται” (The House That Moved), ένα μεσαιωνικό ξύλινο σπίτι του 15ου αιώνα που μετακινήθηκε για να σωθεί από κατεδάφιση — μια μικρή απόδειξη του σεβασμού που έχουν οι Άγγλοι στην αρχιτεκτονική τους κληρονομιά.
Η βόλτα στο ποτάμι
Ο ποταμός Exe χαρίζει στην πόλη μια άλλη, γαλήνια διάσταση. Οι όχθες του είναι γεμάτες πράσινο, μονοπάτια και μικρές γέφυρες, χώρους όπου ντόπιοι περπατούν ή κάνουν ποδήλατο, και καφέ όπου μπορείς να καθίσεις να απολαύσεις την ηρεμία του νερού. Αυτή τη φορά δεν προλάβαμε να περπατήσουμε κατά μήκος του ποταμού, αλλά θυμήθηκα την προηγούμενη επίσκεψή μου στην πόλη, το μακρινό 2019, όταν είχαμε βρεθεί εδώ και είχαμε απολαύσει τις μικρές γέφυρες, τα δέντρα και το παιχνίδισμα του νερού. Μοιράζομαι λοιπόν μερικές από εκείνες τις εικόνες, για να δώσω μια γεύση και από την ήρεμη πλευρά του Exeter που αξίζει πάντα να ανακαλύψεις.
Ο Καθεδρικός ναός της πόλης: Ένα μεγαλόπρεπο αρχιτεκτόνημα
Η βόλτα μας κατέληξε το βράδυ στον Καθεδρικό Ναό του Exeter, ένα εντυπωσιακό γοτθικό κτίριο του 12ου–14ου αιώνα, με τον μεγαλύτερο συνεχόμενο θόλο στην Ευρώπη. Είναι ένα επιβλητικό κτίριο που δεσπόζει στην καρδιά του Exeter.
Εκεί πετύχαμε μια λειτουργία αγγλικανικής εκκλησίας με χορωδία και εκκλησιαστικό όργανο — μια εμπειρία σχεδόν μαγική, που σε μετέφερε αυτομάτως από τη βουή των δρόμων στην γαλήνια ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων! Η μεγαλοπρέπεια του καθεδρικού, οι φωνές της χορωδίας και το εκκλησιαστικό όργανο με συνεπήραν, με μετέφεραν μακριά για λίγα λεπτά. Ξέχασα τα πάντα γύρω μου, ηρέμησα και αφέθηκα στην απόλυτη γαλήνη του χώρου — μια στιγμή που θα θυμάμαι για πάντα.
Όμως υπάρχει και συνέχεια και είναι εξίσου εκπληκτική!
Υπομονή μέχρι…του χρόνου!
Καλά Χριστούγεννα και εύχομαι ο νέος χρόνος να μας φέρει πιο πολλή αγάπη και ακόμη περισσότερα ταξίδια!
