Από την παραλιακή Budva στο μεσαιωνικό Κότορ και τις θαλάσσιες σπηλιές
Μετά την Αλβανία (δες το πρώτο μέρος του ταξιδιού εδώ), το ταξίδι μας συνεχίστηκε στο Μαυροβούνιο – μια χώρα που συνδυάζει βουνά, θάλασσα και μεσαιωνικές πόλεις με μοναδικό τρόπο.
Ξεκινήσαμε νωρίς το πρωί, περάσαμε τα σύνορα και κατευθυνθήκαμε προς την Αδριατική ακτή, με πρώτο σταθμό την κοσμοπολίτικη Budva.
Λίγο πιο πέρα σταματήσαμε στην παραλία για να θαυμάσουμε το θρυλικό νησάκι Sveti Stefan (Άγιος Στέφανος) – ίσως το πιο φωτογραφημένο σημείο του Μαυροβουνίου, που σήμερα λειτουργεί ως πολυτελές ξενοδοχείο.
Η διαδρομή κατά μήκος της ακτής ήταν μαγευτική: στροφές που αποκάλυπταν άλλοτε τη θάλασσα και άλλοτε τα βουνά. Το κατάλυμά μας βρισκόταν στο ήσυχο χωριό Μπρατέσιτσι, ανάμεσα στη Budva και το Κότορ.
Ένα ήσυχο μέρος στο βουνό, με φιλόξενους οικοδεσπότες, τεράστια αυλή και συγκλονιστική θέα προς τους κόλπους του Τιβάτ και του Κότορ. Το βράδυ ο ουρανός γέμιζε με εκατομμύρια αστέρια – εικόνες που δύσκολα ξεχνιούνται.
Serpentine Pass – Η διαδρομή των 25 φουρκετών
Αφού τακτοποιηθήκαμε, ανηφορίσαμε προς το περίφημο Serpentine Pass – έναν δρόμο με περίπου 25 συνεχόμενες φουρκέτες που οδηγεί από το Κότορ στην ενδοχώρα. Από τα ψηλά σημεία, η θέα στον κόλπο του Κότορ είναι πραγματικά ανεπανάληπτη, ιδιαίτερα στο ηλιοβασίλεμα.
Κότορ – Μια πόλη βγαλμένη από τον Μεσαίωνα
Το βράδυ κατεβήκαμε στην παλιά πόλη του Κότορ, που περιβάλλεται από μεσαιωνικά τείχη και έχει ενταχθεί στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Κάστρο & Τείχη του Κότορ
Τα τείχη της παλιάς πόλης του Κότορ χρονολογούνται από τον 9ο αιώνα, αλλά πήραν τη σημερινή τους μορφή κυρίως την περίοδο της Ενετοκρατίας (15ος–18ος αιώνας). Απλώνονται σε μήκος περίπου 4,5 χλμ. και φτάνουν μέχρι το φρούριο St. John (San Giovanni), σε ύψος 260 μέτρων πάνω από την πόλη. Από εκεί η θέα στον κόλπο είναι εντυπωσιακή – αξίζει η ανάβαση, αν και είναι αρκετά απαιτητική.
Το εσωτερικό του κάστρου είναι γεμάτο μικρά σοκάκια, καμάρες, εκκλησίες και όμορφα μαγαζάκια. Μας ενθουσίασε από την πρώτη στιγμή.
Είχαμε την τύχη να πετύχουμε μάλιστα και το Tribute Bands Festival. Η ατμόσφαιρα ήταν μαγική! Η μουσική γέμιζε κάθε στενό σοκάκι και πλατεία και το κέφι του κόσμου είχε φτάσει στα ύψη!
Οι γάτες του Κότορ
Ως φανατική γατομαμά δεν θα μπορούσα να παραλείψω ότι το Κότορ είναι διάσημο και για τις… γάτες του! Οι ντόπιοι λένε ότι τις έφεραν οι ναυτικοί και έμειναν για πάντα στην πόλη, επειδή την «προστάτευαν» από τα τρωκτικά. Σήμερα είναι παντού: σε σοκάκια, μαγαζιά, πάνω στα τείχη, πάνω στα τραπέζια. Μάλιστα, υπάρχει και το Μουσείο Γάτας (Cats Museum), όπου μπορείς να μάθεις για την ιστορία τους, να αγοράσεις μικρά σουβενίρ και ακόμα και να προμηθευτείς τροφή για να τις ταΐσεις στους δρόμους. Είναι πλέον μέρος της ταυτότητας της πόλης και λατρεύονται από τους επισκέπτες. Παντού έχει σουβενίρ με θέμα την γάτα και μερικά είναι πραγματικά πολύ γουστόζικα!
Θαλάσσια εκδρομή – Lady of the Rocks & Blue Cave
Την επόμενη μέρα κάναμε βαρκάδα!
Είχαμε από το προηγούμενο βράδυ κλείσει θέση για ένα οργανωμένο boat tour στον κόλπο του Κότορ.
Η διαδρομή που επιλέξαμε περιλάμβανε πολλά και ενδιαφέροντα αξιοθέατα:
Lady of the Rocks (Gospa od Škrpjela)
Το Lady of the Rocks είναι μια τεχνητή νησίδα στον κόλπο του Κότορ, απέναντι από το χωριό Πέραστ. Δημιουργήθηκε τον 15ο αιώνα από τους κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι συνήθιζαν να ρίχνουν πέτρες στη θάλασσα στο σημείο όπου –σύμφωνα με την παράδοση– βρήκαν μια εικόνα της Παναγίας πάνω σε έναν βράχο. Έτσι, σιγά σιγά, σχηματίστηκε η νησίδα. Πάνω της χτίστηκε μια εκκλησία το 1632, αφιερωμένη στην Παναγία, που αργότερα επεκτάθηκε και διακοσμήθηκε με εντυπωσιακές αγιογραφίες και έργα τέχνης. Σήμερα φιλοξενεί και μικρό μουσείο. Κάθε χρόνο, στις 22 Ιουλίου, οι ντόπιοι συνεχίζουν το έθιμο Fasinada, ρίχνοντας πέτρες γύρω από το νησί.
Δεκάδες ταχύπλοα καταφθάνουν στο νησάκι κάθε μέρα μέχρι αργά το απόγευμα και ποτέ δεν θα το δεις άδειο. Παρόλα αυτά είναι μια όμορφη στάση που δίνει αφορμή για πολλές φωτογραφίες.
Η σπηλιά των υποβρυχίων
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και αργότερα την εποχή της Γιουγκοσλαβίας, το Μαυροβούνιο αποτέλεσε σημαντική ναυτική βάση. Στον κόλπο του Κότορ υπάρχουν διάφορες τεχνητές σπηλιές-σήραγγες, που χρησιμοποιούνταν ως καταφύγια υποβρυχίων και πολεμικών σκαφών. Σήμερα είναι ανενεργές, αλλά πολλά τουρ τις περιλαμβάνουν στη διαδρομή τους – ένα κομμάτι «κρυφής ιστορίας» του Ψυχρού Πολέμου, που φυσικά το επισκεφτήκαμε.
Το νησί Mamula
Το νησί Μάμουλα (Mamula Island) βρίσκεται στην είσοδο του κόλπου του Κότορ. Το 1853 ο Αυστριακός στρατηγός Lazar Mamula έχτισε εκεί ένα κυκλικό φρούριο για την προστασία της περιοχής από εισβολές. Αργότερα, στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, χρησιμοποιήθηκε από τους Ιταλούς ως στρατόπεδο συγκέντρωσης. Σήμερα θεωρείται ιστορικό μνημείο, αν και απ’ ότι μας είπε ο οδηγός μας, έχει μετατραπεί και αυτό σε πολυτελές ξενοδοχειακό συγκρότημα.
Η Μπλε Σπηλιά (Plava Špilja)
Η Blue Cave είναι μια θαλάσσια σπηλιά στο ακρωτήρι Λούστιτσα, στην είσοδο του κόλπου του Κότορ. Πήρε το όνομά της από το μαγευτικό μπλε χρώμα που παίρνουν τα νερά στο εσωτερικό της, όταν το φως του ήλιου αντανακλάται στο βυθό και διαχέεται στα τοιχώματα. Είναι αρκετά μεγάλη ώστε να μπαίνουν μικρά σκάφη μέσα. Τα νερά είναι πεντακάθαρα, γαλαζοπράσινα και δροσερά. Είναι από τα πιο διάσημα φυσικά αξιοθέατα του Μαυροβουνίου και αγαπημένος σταθμός σε αυτές τις θαλάσσιες εκδρομές. Επειδή υπήρχε μεγάλος συνωστισμός από σκάφη μέσα στη σπηλιά, επιλέξαμε να βουτήξαμε ακριβώς απ’ έξω – εμπειρία μοναδική και αληθινά αναζωογονητική.
Με ένα σκισμένο λάστιχο στα βουνά του Μαυροβουνίου
Το ταξίδι μας στο Μαυροβούνιο δεν είχε μόνο όμορφες εικόνες αλλά και απρόοπτα. Στην επιστροφή, κοντά στα σύνορα με τη Βοσνία, στη μέση του πουθενά πάνω στο βουνό σκίστηκε το λάστιχο της μηχανής μας.
Η ζημιά ήταν τέτοια που χρειαζόταν αλλαγή, κι έτσι ξεκίνησε μια μικρή περιπέτεια. Χάσαμε ολόκληρη τη μέρα σε συνεννοήσεις με την ασφαλιστική και αναμονή για βοήθεια. Και πετύχαμε και ίσως την πιο ζεστή μέρα του ταξιδιού.
Η οδική βοήθεια ήρθε τελικά από τη γειτονική πόλη Νίκσιτς (Nikšić), περίπου μία ώρα μακριά. Όταν όμως φτάσαμε εκεί, διαπιστώσαμε ότι δεν υπήρχε διαθέσιμο το λάστιχο που χρειαζόμασταν. Έτσι αναγκαστήκαμε να συνεχίσουμε μέχρι την πρωτεύουσα, την Ποντγκόριτσα (Podgorica), όπου τελικά βρήκαμε το κατάλληλο λάστιχο και το αλλάξαμε.
Παρότι όλη η διαδικασία μας καθυστέρησε και μας κόστισε λίγο παραπάνω, όλοι οι άνθρωποι που συναντήσαμε στη διαδρομή –ο οδηγός που μας μετέφερε, οι τεχνικοί στη Νίκσιτς και οι μηχανικοί στην Ποντγκόριτσα– ήταν εξαιρετικά φιλικοί και πρόθυμοι να μας βοηθήσουν. Χάρη σε αυτούς, μπορέσαμε να συνεχίσουμε το ταξίδι μας με ασφάλεια.
Οι εντυπώσεις μας
Οι εντυπώσεις μας από το Μαυροβούνιο ήταν εξαιρετικές: καθαροί δρόμοι, προσεγμένη κυκλοφορία, φθηνότερη βενζίνη σε σχέση με Αλβανία και Ελλάδα, φιλικοί άνθρωποι. Αξίζει να αναφέρω την οικοδέσποινα μας στο Μπρατέσιτσι, που εκτός από χαμόγελο και πολύτιμες πληροφορίες μας έφτιαξε και παραδοσιακό γλυκό με μαρμελάδα.
Παρά το ότι πρόκειται για αρκετά τουριστικό προορισμό, στο Μαυροβούνιο δεν νιώσαμε ότι ασφυκτιούσαμε. Αντίθετα, η περιοχή κρατά μια αυθεντικότητα που την κάνει ξεχωριστή. Είτε στις μεσαιωνικές πόλεις του, είτε στα βουνά του, είτε στις θάλασσές του, το Μαυροβούνιο είναι σίγουρα ένας τόπος που θα ξαναεπισκεφτούμε.
Χρήσιμες πληροφορίες για ταξίδι στο Μαυροβούνιο
- Νόμισμα: Ευρώ (€). Παρόλο που δεν είναι μέλος της Ευρωζώνης, το Μαυροβούνιο χρησιμοποιεί το ευρώ, οπότε δεν χρειάζεται συνάλλαγμα.
- Καύσιμα: Η βενζίνη είναι φθηνότερη από Ελλάδα και Αλβανία. Βενζινάδικα υπάρχουν αρκετά και δέχονται κάρτες (παρόλα αυτά, στο πρώτο που σταματήσαμε, μπορούσες να πληρώσεις με κάρτα μόνο τη βενζίνη και όχι αναψυκτικά ή τρόφιμα, οπότε καλύτερα ρωτήστε πρώτα).
- Διόδια: Δεν υπάρχουν διόδια στους περισσότερους δρόμους, εκτός από κάποια τούνελ (με χαμηλό όμως κόστος).
- Κυκλοφορία: Οι δρόμοι είναι γενικά καλοί, καθαροί και με λιγότερη κίνηση από Ελλάδα. Στις παραλιακές πόλεις το καλοκαίρι θα βρείτε περισσότερη συμφόρηση.
- Σύνορα: Οι έλεγχοι μπορεί να καθυστερήσουν (ιδίως Ιούλιο–Αύγουστο), οπότε υπολογίστε extra χρόνο.
- Ασφάλεια – Βοήθεια: Να έχετε πάντα μαζί σας την πράσινη κάρτα ασφάλισης. Καλό είναι να έχετε και κάλυψη οδικής βοήθειας για τα Βαλκάνια.
- Διαμονή: Από ξενώνες σε χωριά μέχρι δωμάτια στην παλιά πόλη του Κότορ, οι επιλογές είναι πολλές. Στις τουριστικές πόλεις αξίζει να κλείσετε από νωρίς, ειδικά Ιούλιο–Αύγουστο. Έξω από την ιστορική πόλη φυσικά είναι καλύτερες και οι τιμές.
- Φαγητό: Οι τιμές είναι χαμηλότερες από Ελλάδα, αλλά όχι και πολύ. Δοκιμάστε τοπικά πιάτα όπως το njeguški pršut (παραδοσιακό προσούτο) και τα γλυκά με μαρμελάδα.
- Καλύτερη εποχή: Ιούνιο ή Σεπτέμβριο για λιγότερο κόσμο και καλύτερη ισορροπία τιμών/θερμοκρασιών.
Συνεχίζουμε στο επόμενο post με το τρίτο μέρος του Balkan Moto Tour μας!
Μείνετε συντονισμένοι και ταξιδεύετε γιατί χανόμαστε!
